คำนำ : สารคดีชุดเรียงร้อยรอยอดีต : ยศช้างขุนนางพระ / มหัศจรรย์วัดเวียงวัง ซึ่งกระผมได้เขียนขึ้นมานี้ มีที่มาจากพระบาลีประโยคหนึ่งที่ว่า "กถมฺภูตสฺสเม รตฺตินฺทิวา วีติปตนฺติ" อันแปลว่า วันคืนล่วงไป ๆ บัดนี้เราทำอะไรอยู่?
เมื่อได้คำนึงถึงพระบรมพุทโธวาทบทนี้แล้วจึงได้สติพิจารณาถึงตนเองว่า กาลเวลาที่ล่วงไปแล้วกว่า ๗๖ ปี ในชีวิตของกระผม ได้สะสมความทรงจำไว้มากมาย ทั้งเรื่องส่วนตัว เรื่องชาติบ้านเมือง เรื่องของโลกได้ผ่านร้อนผ่านหนาว ความสุข ความทุกข์ ความโหดร้ายของสงครามโลกครั้งที่ ๒ มาอย่างโชกโชน จนสามารถเอาตัวรอดมาได้ โดยร่างกายและจิตใจไม่บุบสลายและยังมี สัญญา ความจำได้หมายรู้ จากประสบการณ์ในชีวิตติดตามมาอย่างไม่ขาดสาย เปรียบเสมือนเป็นพงศาวดารในสมองของกระผม หากจะปล่อยให้วันคืนล่วงไป ๆ โดยไม่เขียนบันทึกเรื่องราวในอดีต รวบรวมเอาไว้ให้อนุชนรุ่นน้อง รุ่นลูกหลานเหลนโหลนได้รับรู้บ้าง ย่อมเป็นที่น่าเสียดายอย่างยิ่ง เพราะเรื่องราวในอดีตนั้น เป็นเรื่องที่น่ารู้ น่าศึกษาเป็นอย่างมาก หากรู้ไว้ก็ใช่ว่าต้องใส่บ่าแบกหาม
กระผมตั้งใจจะเขียนเรื่องเก่าๆ ไว้ให้มากที่สุด เท่าที่สามารถจะกระทำได้ โดยไม่ปล่อยให้วันคืนล่วงไป ๆ โดยไร้ประโยชน์ กระผมเอาความหลังฝังใจ เอาความทรงจำมาเล่าสู่กันฟัง หลายบทหลายตอนต้องมีการค้นคว้าหลักฐานมาประกอบ เพื่ออ้างอิงให้ท่านผู้อ่านได้สบายใจ เชื่อใจในผู้เขียนว่าได้พากเพียรค้นคว้าจากตำรับตำรา หารูปภาพ มาลงพิมพ์ไว้ ถ้าหาไม่ได้ก็ต้องคว้ากล้องออกไปถ่ายใหม่ หรือถึงกับไปพึ่งพาอาศัย หอสมุดแห่งชาติ หอจดหมายเหตุแห่งชาติ เพื่อที่จะได้ภาพเก่า หลักฐานเก่า เอกสารเก่า ข้อมูลอันเป็นประโยชน์และทรงคุณค่าทางประวัติศาสตร์ เอามาเสนอต่อท่านผู้อ่าน
